Ne Durumdayız


90'larda çocuk olmuş,keşke hep bir çocuk kalabilseydim diyen (bu trende de uyuz olmaya başladım adama yaşlı hissettiriyolar kendini be kardeşim) arkadaşlarımızın daha iyi hatırlayacağı üzere vakt-i zamanında ''Ally McBeal'' diye yakışıklı değil ama sempatik bir dizi vardı ekranlarda şu yanda gördüğümüz ablamızın (Calista Flockhart) başrollerini paylaştığı dizi hani.Dizide bu şekeyto ablamızın (abi benim bu yazıyı bi an önce bitirmem lazım,şuna baksana ya çok tatlı lan bana mı bakıyo ne,ehem öhöm)) hayal dünyasına konuk olur, kah güler kuh güler, hop oturur hop kalkardık (yok be o kadar da değil).Şu kafasını uçurduğu,dilini gocuman gocuman yapıp çıldırdığı sahneleri de çocukluğuma indiğinizde müsait bi yerde bulacaksınız.

İşe başladıktan sonra şu yetilere ben de sahip olabilseydim keşke dediğim baya bi zaman oldu,hani şöyle seniorı iki dakka dondurup iki şepeşilleyle rahatlayıp sonra kaldığımız yerden,''ki bu kaldığımız yer büyük ihtimalle ''yapalım,soralım,konuşalım,ne durumdayız,ne ayağız'' gibi mütecaviz bir nokta olacağı için:


-tamam abim,ablam konuşalım yapalım,akşam da bi yerlerde kopalım hatta ne de olsa benden 4 adet var bi kısmımı burda bırakırım,bi kısmım İstanbul'un trafik sorununu çözer,bi kısmım yeni bir açılım keşfeder,diğer bi kısmım da overtime'dan sonra sana korsan taksi bulur hatta takside palmiye ağacı yapraklarıyla seni yeller bile,ne demek..

deyip hepten rahatlayıp işime gücüme devam etmek isterdim hani,çok mu şey istedim şimdi!!))

Zaman geçtikçe,level atladıkça,juniorın(asistanın işte neyse) çantasında durması gereken zımbanın,delgecin seniorın da çantasında durması gereken kırbacın gerekliliğini daha iyi anlıyor insan.Bu işler böyle yürüyor kabul etsek de etmesek de.

Bazen keşke şu şirketin dövmesini yaptırmasa mıydım la zamanında demiyo değilim,kesin manager onu gördü de bu adam denetimi baya istiyomuş he deyip aldı içeri bu dövme hariç neyden etkilendi acaba diye soruyorum kendime ama bulamıyorum(2.20 ortalamayla mezunum mesela,boğa burcuyum..ne biliim) Buradan anneme seslenmek istiyorum ayrıca,yıllarca liseden beri başımın etini yedin olm senin yerin senyoritalarının yanı diye,bu vizyonu verdin bana anne şimdi de yarım senede bir görüyosun oh olsun (bkz. denetim sektörüne hakim ev hanımı) Ha bi de daha ilk iş günümde bana cross-cast (siz Türkler ne diyor ben bilmiyor,rapor kontrolü la işte ben diyim sen anla) biliyo musun diye soran harbici ruh hastası senyoritama da seslenmek istiyorum burdan o gün sana söyleyemedim ama ben lisedeyken annemin yemek tariflerini tuttuğu ajandaya çok iç dış yaptım,ufakken de (80'lerde çocuktum o zamanlar yani düşün) bakkal defterini alırdım babamın hesabıyla dip tutturmaya çalışırdım,hatta fark de minimisin altındaysa kalanı cebimden öder bi güzel sabunlardım.(bkz. sabun amount)

Saygılarımla,

İyi Çalışmalar,

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

0 Response to "Ne Durumdayız"

Yorum Gönder