Bir Denetçinin Acıları

İş yaşantısının bizi kıs kıs güldüren bir anının kıyısından köşesinden ekmeğimizi banıverelim azıcık.

Asansörden inerken ''İyi Çalışmalar'' demeden indiğinizde eliniz excelde, aklınız asansörde kalıyor mu?

Hani uyku pozisyonlarına göre karakter analizi geyikleri vardır ya,mesela cenin ''Fetus'' şeklinde uyuyorsanız dışardan sert görünüp perdelerinizi kaldırdığınızda aslında hassas bir kalbe sahip olduğunuzu gösteriyormuş;ya da kollar yanda dik yatış diye bir yatış pozisyonu var ki aklım bir türlü alamadı;lakin böyle uyuyan insan evladı kardeşimiz de ne hikmetse topluluk içinde gayet rahat,sosyal bir birey olarak dolaşmaktaymış.(bu şekilde uyuduktan sonra nasıl başarabiliyosun anacım bunu)

Hayır yani ben yıllardır yastık omza,yorgan döşekle bütünleşe bütünleşe uyumaktayım,işte bu ne anlama geliyor onu da bulamadım gitti yahu.

Velhasıl-ı kelam bence asansör de psikolojik analiz yapmak için fena bi yer sayılmaz aslında,mesela genelde bu eylem asansör kapısı tam açılırken arka taraf kesinlikle kurbana dönük şekilde güzel dilekler iletilerek gerçekleşir,asansörden eylemsiz çıkan kişinin de o gün işlerinin rast gitmeyeceği,üç vakte kadar o zat-ı muhtereme bişeylerin kabaracağı aşikardır.

Bize bu saçma refleksi kazandıran abiye ve tabii ki herşeyden önce ilk insan asansörünü icat eden ''Elisha Graves Otis'' e teşekkürlerimizi bir borç bilir,aynı sistemin metrobüslere,salı pazarına ama herşeyden önce samimiyetimize yansımalarını da görmeyi tabii ki isteriz.(sosyal mesajımı da verdim ohh yarasınn))